Fandom

Yeni Wiki

Mersin coğrafyası

67.037pages on
this wiki
Add New Page
Talk0 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Coğrafya <Yenişehir coğrafyası < Mersin coğrafyası <Mersin mesire yerleri < Mesire yerleri <Mesire

Coğrafya Edit

Ana madde : Mersin coğrafyası

İl yüzölçümünün % 87'si dağlıktır.

TepeleriEdit

Belli Başlı Akarsuları : Edit

OvalarEdit

İl'de bulunan belli başlı ovalar ve yüzölçümleri şu şekildedir: Tarsus Ovası 105.000 hektar, Berdan Ovası 50.000 hektar, Anamur Ovası 9.900 hektar.

Coğrafi konumuEdit

Mersin ili 36-37° kuzey enlemleri ve 33-35° doğu boylamları arasında bulunmaktadır. İlin kara sınırı 608 km, deniz sınırı 321 km olup, yüzölçümü 15.953 km²’dir. Mersin ilinin büyük bir kısmını oldukça yüksek, engebeli ve kayalık Batı ve Orta Toros Dağları oluşturmaktadır. Ovalık ve hafif eğimli alanlar ise bu dağların denize doğru uzandığı il merkezi, Tarsus, Silifke gibi alanlarda gelişmiştir. Bunun dışında kalan düzlük veya hafif eğimli alanlar, kuzeyde dağların arasında veya yüksek kesimlerinde görülmektedir.

Dağlar ve tepelerEdit

Orta Toros Dağları Mersin ilini İç Anadolu Bölgesinden ayırmaktadır. Mersin il sınırları içinde kalan en yüksek kesim Bolkar dağları’ndaki Medetsiz Tepesi’dir (3599 m) Kuzeydoğudan, kuzeybatıya ve güneye doğru yükseklikler azalmaktadır. Bolkar Dağları’ndan batıya doğru, Kümpet dağı (2473 m), Elmadağı(2160 m), Alamusa Dağı(2013 m), Büyük Eğri Dağı (2025 m), Kızıldağ (2960 m), Naldöken Dağı (1754 m), Kabaklı Dağı (l675 m) önemli yükseltilerdir. Ayrıca Karaziyaret Dağı, Tol Dağı, Sunturas Dağı, Balkalesi, Ayvagediği, Makam Tepesi ve Kaşkaya Tepesi güneye doğru uzanan diğer önemli yükseklikleridir. Mersin’i kuzeydoğudan Gülek Boğazı (1250 m) ile ve kuzeybatıdan Sertavul Geçidi (1990 m) İç Anadolu'ya bağlamaktadır.

YaylalarEdit

Toros Dağları’nın üst kısımlarında akarsuların, derelerin, atmosferik koşulların ve bölgede bulunan fayların etkisiyle çeşitli düzlükler oluşmuştur. Bu düzlüklerin yüksekliği 700-1500 m. arasında değişmektedir. Belli başlı yaylalık alanlar; Mersin: Aslanköy, Gözne, Fındıkpınarı, Soğucak, Bekiralanı, Mihrican, Ayvagediği ve Güzelyayla Tarsus: Namrun(Çamlıyayla), Gülek ve Sebil;Erdemli: Sorgun, Küçük Sorgun, Toros, Küçükfındıklı ve Güzeloluk; Silifke: Balandız, Uzuncaburç, Gökbelen ve Kırobası; Anamur: Abanoz,Halkalı,Kaş ve Beşoluk; Bozyazı: Elmagözü ve Kozağaç; Gülnar: Bardat, Tersakan ve Bolyaran; Mut: Kozlar, Çivi, Dağpazarı, Söğütözü ve Sertavul Yaylası’dır.

Mersin ve çevresinde yer alan ovaların büyük bir kısmı Toros Dağları’nın güney eteklerinde akarsular tarafından ve yamaç eğimine bağlı olarak taşınan tortularca oluşturulmuştur. Tarıma oldukça elverişli olan bu alanlar, Mersin-Adana sınırından başlayıp Silifke’ye kadar, dağlara paralel, şerit şeklinde uzanmaktadır. Bunlar yerleşim alanlarına bağlı olarak; Yenice, Tarsus Mersin, Erdemli ve Silifke Ovaları olarak adlandırılmaktadır. Ülkemizin en mümbit ovalarından olan Çukurova’nın batı uzantısı ilde yer alır. Bunların dışında yine dağların eteklerinde Aydıncık, Anamur ve Bozyazı ovaları gibi birbirinden ayrı küçük düzlüklerde gelişmiştir. Dağların arasında Mut ilçesi çevresinde yer alan düzlük alanlar Göksu Irmağı’nın etkisiyle gelişmiştir.

AkarsularEdit

Mersin ilinin en büyük iki akarsuyu Göksu Irmağı ve Tarsus (Berdan) Çayı’dır. Bunun dışında Akdeniz’e dökülen çok sayıda irili ufaklı çay ve dere yer almaktadır. Bunlardan bazıları; Mersin’de: Mezitli Deresi, Tece Deresi, Müftü (Efrenk) Deresi, Deliçay Deresi; Anamur’da: Dragos Çayı , Sultan Çayı, Melleç Deresi; Aydıncık’da: Menekşe, Gözsüzce Deresi; Bozyazı’da: Siniçay Deresi, Aksaz Deresi; Erdemli’de: Alata Çayı, Lamos Çayı’dır.

Mersin ilinde yer alan doğal göller; Edit

Silifke’de: Akgöl, Keklik Gölü, Paradeniz Gölü; Gülnar’da: Aygır Göl, Kamışlı Göl, Uzun Göldür. Bunlara ek olarak, yörede Gezende ve Berdan Baraj Gölleri ve çok sayıda sulama amaçlı yapılmış göletler bulunmaktadır.

Mersin ilinde yerleşim Edit

Genelde Mersin Körfezi çevresinde gelişmiştir. Burası doğuda Karataş burnundan başlayarak batıda İncekum burnuna kadar uzanır . Arada kalan kısımlarda, kayaç türlerine ve akarsulara bağlı olarak çok sayıda irili ufaklı koy gelişmiştir.Akdenize 370km.lik bir kıyısı vardır.Mersin kıyılarının yaklaşık 109 km.lik bölümünü doğal kumsallar oluşturmaktadır. Bu plajlar kumsallarının ince ve temiz oluşu ve sualtı avcılığına uygun oluşundan dolayı tercih edilmektedir. Kızkalesi, Taşucu, Susanoğlu, Ayaş, Yemişkumu, Akkum, Çeşmeli, Ören, Balıkova, İskele, Yenikaş, Ovacık, Tisan, Büyükeceli ve Anamur Plajları bunlardan bazılarıdır.

MERSİN’İN COĞRAFİ YAPISI

Türkiye’nin 81 ilinden 33 kod numarasıyla anılan, yüzölçümü 15.853 km² ve 2013 yılı sonu

itibariyle toplam 1.705.774 nüfusa sahip, eski adı İÇEL olan MERSİN ili doğusunda Adana,

batısında Antalya, kuzeyinde Niğde, Konya ve Karaman illeri, güneyinde ise Akdeniz ile

çevrili olup, Taşlık Kilikya’nın tümünü ve Ovalık Kilikya’nın Berdan Çayı havzasını kaplar.

Kuzeyden Toros dağlarının en yüksek tepelerine kadar uzanan yaylaları içine alıp, doğu

Akdeniz boyunca güney batıya doğru uzanır. Dağlık alanlar kratase, eosen, miosen ve pliosen

tortularından ibaret kireç taşı tabakalarından, ovalar ise IV.zamanda başlamış olan alüvyon

birikmesiyle oluşmuştur. İldeki Toros Dağları genç dağlardır. Toroslar'ın Mersin bölümünde

kalan kısmı Bolkar Dağları adını alır. Bolkarların en yüksek yeri 3.524 metre ile Medetsiz

Tepesi’dir. Orta Toroslar'ın geçit verebilen yeri Gülek Boğazıdır(1.050 m.). İkinci önemli

geçit ise Mut ilçesi yakınlarındaki Sertavul Geçidi’dir. İl’de birkaç set gölünden başka göl

yoktur. Silifke’deki Akgöl, Keklik Gölü ve Paradeniz gölleri deniz bağlantılı olduklarından

suları tuzlu olup, bol balık yaşamaktadır.

Bitki örtüsü genellikle Akdeniz iklimine uyum sağlayan maki olup Defne, Yabani Zeytin,

Keçi Boynuzu, Mersin, Zakkum, Böğürtlen ve Kuşburnu yetişmektedir. 100-1.000 m.

arasında Meşe, 100-1.200 m. arasında Kızılçam, 1.500 m. Karaçam ve 2.000 m.

yüksekliklerde Sedir ve Ardıç Ağaçları yer alır.


Turistik bir il olan MERSİN’e bağlı ilçeler, Akdeniz, Anamur, Aydıncık, Bozyazı,

Çamlıyayla, Gülnar, Erdemli, Mezitli,  Mut, Silifke, Tarsus ,  Toroslar ve Yenişehir'dir.


AKDENİZ Edit

Akdeniz’in, 2008 yılında ilçe teşkilatı kurulmuştur. Havayolu ulaşımı Adana 

Havaalanından gerçekleşmektedir. Demiryolu bağlantısı ve Türkiye’nin her yeri ile otobüs

bağlantısı mevcuttur. Mersin Limanı'ndan (Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ne) feribot ve

Taşucu Limanı'ndan da deniz otobüsü seferi vardır. Nüfusu 2013 yılı ADNKS sonuçlarına

göre 279.383’tür.

İlçede Bulunan Eserler

Mersin Müzesi, Atatürk Evi ve Müzesi, Tırmıl Höyük – (Tumil Kalesi ), Anchıale

(Karaduvar) Örenyeri, Dikilitaş, Bezm-i Alem Valide Sultan Çeşmesi Eski Cami, Müftü

Camisi, Avniye Camisi, Ulu Cami, İtalyan Katolik (Katedral) Kilisesi, Arap Ortodoks

Kilisesi bulunmaktadır.


ANAMUR Edit

İlçe'nin tarihi antik çağlara kadar

uzanmaktadır. Anamur İlçesinin eski adı

"Anemurium" rüzgarlı burun anlamına

gelmektedir.

           İlçenin en önemli Akarsuları: 

Sultansuyu ve Dragon Çayıdır. İlçe

yüzölçümünün %60'ı yani 850 km².lik kısmı

ormanlık alandır. Nüfusu 2013 yılı ADNKS

sonuçlarına göre 63.059 olup İl merkezine

uzaklığı 223 km’dir.

Çoban Kalesi, Titiopolis, Eski Anamur (Anemurium), Pullu Milli Parkı, Demiroluk,

Köristanlık, Boncuklu Kale, Azıtepe, Kızıl Kilise, Anıtlı Gözetleme Kulesi,

Otak Köyü Şapel Binası, Ayvasıl, Kandacık Nekropolü, Arap Çukuru, Şıhardıcı, Halkalı,

Abanoz, Zincirlitepe, Filir Kalesi, Göz Taşı, Ovabaşı, Ninfeum, Zavrak Taş, Kudret Kalesi,

Cennet Koyu bulunmaktadır


AYDINCIK Edit

        Antik çağda Celenderis-Kelenderis- Gilindire olarak bilinen kent Kıbrıs'a en yakın 

bölgede bulunması nedeniyle eski çağlarda önemli bir tarihi liman kenti olarak gelişmiştir.

Fenikeliler zamanında kurulduğu düşünülen Kelenderis sırasıyla, Persler, Selefkoslar,

Romalılar, Bizanslılar, Araplar, Selçuklular, Karamanoğulları ve Osmanlı İmparatorluğu

dönemlerini yaşamıştır.

         Orta Toroslar'ın Akdeniz'e inen kolları üzerinde yerleşmiş olan Aydıncık İlçesi dağ ve 

deniz arasına sıkışmış olması nedeniyle arazi yapısı son derece engebeli ve dağlıktır. Toros

dağlarının batıya uzantıları olan tepeler, İlçenin kıyı kesiminden en yüksek noktalara ulaşır.

Söğüt, Akçam, Dutlu ve Bozdağ İlçenin önemli dağlarıdır.

        İlçe merkezinde tarıma elverişli olan, kıyıdan başlayıp kuzeye doğru devam eden 3-5 

km.lik alan içerisindedir. İlçede çeşitli yaylalar ve dereler bulunmaktadır. Menekşe,

Kızılyokuş, Gözsüzce ve Soğuksu önemli akarsularıdır. Aydıncık'ın iklimi Akdeniz

iklimidir. Nüfusu 2013 yılı ADNKS sonuçlarına göre 11.473 olup İl merkezine uzaklığı 170

km’dir.


BOZYAZI Edit

        Bozyazı'nın çekirdeğini oluşturan Paşabeyleni Tepesi M.Ö. 5 ve 4. Yüzyıllar Rodas 

veya Sisan Kolonisi olarak kurulmuştur. Kurucusu Nagis'e atfen kentin ilk adı Nagidos'tur.

Her dönemde ticaret merkezi olmuştur. Mısır, Bizans, Selçuk dönemlerine ait eserler vardır.

Küçük limanı ticari amaçla kullanılmış antik bir şehirdir. Yer yer sur kalıntılarına sahip

kentin hemen güneyinde daha geç dönemlere ait yapı kalıntıları bulunan Tagiduda Adası

vardır. Tepenin batısındaki düzlükte deniz kıyısında şehir mezarlığı yer almaktadır. Pişmiş

toprak, lahit buluntuları kurtarma çalışmaları sırasında ele geçmiştir. Nüfusu 2013 yılı

ADNKS sonuçlarına göre 26.595 olup İl merkezine uzaklığı 209 km’dir.

İlçede Bulunan Eserler

        Kilise  Burnu,  Maraş Tepesi (Arsione), Softa Kalesi, 

 Çaltı Mağarası bulunmaktadır.


ÇAMLIYAYLA Edit

        Çamlıyayla İlçesinin yerleşim tarihi tam 

olarak bilinmemekle birlikte İlçeye adını

veren Namrun Kalesi, Haçlıların bu bölgeye

geldikleri devirde ve Selçuklular zamanından

başlayarak uzun süre Kilikya Ermeni

Krallığının elinde kalmıştır.

Çamlıyayla ilçesi Külpet Dağı'nın eteğinde

kurulmuş olup, denize olan yüksekliği 1.430

m.dir. İlçenin doğusunda ve güneyinde

Tarsus,batısında Mersin ,kuzeyinde Konya ve

Niğde illeri yer almaktadır.İlçe, Mersin'in en

eski yaylalarındandır. İlçe'nin yüzölçümü 811 km2. olup, iklimi karasal iklim

karakterindedir. Nüfusu 2013 yılı ADNKS sonuçlarına göre 8.781 olup İl merkezine

uzaklığı 90 km’dir.

İlçede Bulunan Eserler

        Namrun (Lampron) Kalesi ve Çiniligöl bulunmaktadır. 


ERDEMLİ Edit

        Türkiye Cumhuriyeti'nin ilanından sonra, Silifke İlçesine bağlı küçük bir yerleşim 

iken, 1 Haziran 1954 tarihinde ilçe olmuştur. Turizmi, tarihi zenginlikleri ve doğal

güzellikleri açısından önemli bir gelişme potansiyeline sahiptir.

        Erdemli, Mersin’in 37 km. batısında ve denizden itibaren 1 km. içeride kurulu bir 

ilçedir. İlçe sınırları içerisinde tarihi ve turistik yerlerin yoğun olması ve narenciye

üretiminin büyük bir bölümünün bu ilçede yetiştirilmesi ilçenin il içerisindeki önemli

konumunu göz önüne sermektedir.

        Doğuda Mersin, batıda Silifke, kuzeyde Karaman İli ve güneyde Akdeniz ile çevridir. 

Mersin-Silifke karayolu üzerinde ve Mersin'e 37km uzaklıktadır. Nüfusu 2013 yılı ADNKS

sonuçlarına göre 130.226’dır.

İlçede Bulunan Eserler

            Elaiussa-Sebaste, Korykos Kızkalesi (Kara 

Kalesi), Liman, Nekropol Alanı, Sur kalıntıları,

Kiliseler, Kızkalesi(Deniz Kalesi), Öküzlü

Örenyeri, Akkale (Tırtar), Paşa Türbesi,

Kanlıdivane bulunmaktadır.


GÜLNAR Edit

  İl merkezine 147 km. mesafede bulunan İlçe Taşeli Platosu üzerindedir. Doğusunda

Silifke, Kuzeyinde Mut,  Kuzeybatıda Ermenek, Batısında Bozyazı-Anamur, Güneyinde

Aydıncık İlçesi ile çevrilidir. Denizden yüksekliği 950 metre olup, yüzölçümü 1769

km²’dir.İlçenin sahil kesiminde iklim Akdeniz iklimi,dağlık alanlarda ise yazları serin ve

kurak , kışları soğuk ve yağışlı geçmektedir. Nüfusu 2013 yılı ADNKS sonuçlarına göre

26.451’dir.

İlçede Bulunan Eserler

Kırshu (Meydancık Kalesi),  Zeyne Türbesi, Şeyh Ömer Türbesi bulunmaktadır.


MEZİTLİ Edit

  2008 yılında ilçe teşkilatı kurulmuştur. Nüfusu 2013 yılı ADNKS sonuçlarına göre

158.482 olup, 119.092 kişi İlçe merkezinde yaşamaktadır.

Mezitli'nin yaklaşık 2 km. güneyindeki Viranşehir semtinde Pompeipolis/ Soloi / Soli

(Viranşehir) Örenyeri bulunmaktadır olup Sütunlu Cadde, Soli Höyük, Antik Liman, Roma

Hamamı bölümlerinden oluşmakatdır.

İlçede Bulunan Eserler

         Fındıkpınarı Kalesi, Kaleburnu Köyü Kalesi, Kuzucubelen Kalesi ve Örenyerleri 

bulunmaktadır.  

MUT


        Mut İlçesi Toros dağları eteklerinde, Göksu Nehri kıyılarında kurulmuştur.Doğusunda 

Silifke, Batısında Erdemli, Kuzeyinde Karaman ve Güneyinde Gülnar topraklarıyla çevrili

Mersin-Karaman Devlet karayolu (D-715) üzerinde ve 250-300 rakımda yerleşimi

bulunmaktadır. Nüfusu 2013 yılı ADNKS sonuçlarına göre 62.693 olup İl merkezine

uzaklığı 158 km’dir.

        İlçenin toplam alanı 2860 km²’dir. Akdeniz iklimi ile karasal iklimin karakteristik 

özelliğini taşıyan İlçede, yazları kurak ve sıcak, kışları ılık ve yağışlı geçer m²' ye düşen

yıllık yağış miktarı 412 kg.dır. Kozlar ve Sertavul yaylaları ile Çınaraltı ve Karaekşi Milli

Parkları mevcuttur.

İlçede Bulunan Eserler

        Mut Kalesi, Alahan Manastırı, Mavga Kalesi, Dağpazarı Kilisesi (Corapissus), 

Balabolu Harebeleri (Adrasos), Lalaağa Paşa Camii, Kümbetler, Sartavul Hanları,

Karacaoğlan ve Heykeli, Dağ Camii, Alaoda (Mağarası) , Söğütözü Köprüsü, Sinobiç

Kalıntıları, Kızıl Minare,   Nure Sofi Türbesi , Yerköprü Şelalesi, bulunmakatadır.


SİLİFKE Edit

        Doğuda Erdemli, batıda Mut ve Gülnar ilçeleri kuzeyde Karaman ili, güneyde 

Akdeniz ile çevrilidir. Toros Dağları’nın eteğinde, Göksu Irmağı’nın iki yakasında

kurulmuş bulunan Silifke; Güneydoğu Anadolu, Doğu ve Batı Akdeniz ile İç ve Batı

Anadolu’yu birbirine bağlayan Devlet Karayolu ağının kavşak noktasında olup, İl merkezi

Mersin’e 83 km mesafededir. Nüfusu 2013 yılı ADNKS sonuçlarına göre 114.675’dir.

         Silifke ilçesi %89’u dağlık, %11’i ovalık olmak üzere 2943 kilometrekarelik 

yüzölçümü ile il yüzölçümünün %18’ini kapsamaktadır.

         Kıyı kesiminde tipik Akdeniz ikliminin hakim olduğu ilçede yazlar sıcak ve kurak; 

kışlar ılık ve yağışlıdır. Sahilden iç kesimlere doğru yükseldikçe iklim değişmekte, yazlar

serin; kışlar ise soğuk ve kar yağışlı geçmektedir.

         Ayrıca, dünyanın en önemli kuş göçü yolu üzerinde bulunan Göksu Deltası, 

Akdeniz’in doğal özelliklerini koruyabilmiş en önemli sulak alanlarından biri olarak, 450

tür olan Türkiye’nin kuşlarından 334 türüne, yine Türkiye’nin 140 ulusal ve uluslararası

öneme sahip kuş türünün 106 türüne; dünya çapında yok olma tehlikesi altında bulunan 24

kuş türünün 12 türüne yaşama, üreme, beslenme ve konaklama imkanı sağlayarak

barındırmaktadır. Bunlardan en önemlileri bölgenin simgesi haline gelen saz horozu, yaz

ördeği, cüce karabatak, tepeli pelikan, dik kuyruk, ala kaz, deniz kartalı, şah kartalı turaç,

toy ve ada martısıdır.

İlçede Bulunan Eserler

Atatürk Evi Müzesi, Silifke Müzesi, Silifke Kalesi, Taşköprü, Roma Tapınağı,

Tekirambarı Su Sarnıcı, Mozaikli Alan, Alaaddin Camisi, Reşadiye Camisi, Tevekkül

Sultan Türbesi, Karadedeli Tarihi Kalıntıları, Karakabaklı, Işıkkale, Sinekkale, Susanoğlu

(Corasium), Korkusuz Kral Anıtmezarı (Mezgit Kale), Tekkadın, Narlıkuyu (Porto

Calamie), PoimeniosHamamı Ve Üç Güzeller Mozayiği, Zeus Tapınağı Ve Kilise, Cennet

Çöküğü, Cehennem Çukuru, Astım - Dilek Mağarası, Adamkayalar, Cambazlı Kilisesi,

Ayatekla Yer altı Kilisesi (Meryemlik), Taşucu (Holmi), Liman Kalesi, Boğsak Adası

(Nesulion), Tokmar Kalesi (Castellum Novum), Kilikya Afrodisiası, Frederik Barbarossa

Anıtı, Demircili (Imbriogon) Anıtmezarları, Uzuncaburç (Diocaesarea), Tören Kapısı, Zeus

Tapınağı, Şans Tapınağı (Tychaeum), Jüpiter Tapınağı bulunmaktadır.


TARSUS Edit

Doğuda Adana, batıda Mersin, kuzeyde Pozantı ve Çamlıyayla, güneyde Akdeniz ile

çevrilidir. Nüfusu 2013 yılı ADNKS sonuçlarına göre 321.403’tür. İl Merkezine uzaklığı 27

km’dir.

Tarihi ve coğrafyası ile Neolithik dönemden beri çeşitli kültürlerin kaynaşma noktasını

oluşturan ve Antik Kilikia’da stratejik bir öneme sahip olan Tarsus, Kilikia’yı İç

Anadolu’ya bağlayan tarihi yolların kavşak noktasındadır. Güneyde Regma Gölü ile

Akdeniz’e bağlantısı nedeniyle, ilk ve orta çağlarda deniz ticaretine açık liman kenti

olmuştur.

Tarsus Mersin İli'nin doğusunda yer

alır. İlçenin doğusunda Adana, kuzeyinde

Niğde, batısında Mersin, güneyinde de

Akdeniz yer alır. Coğrafi özellik olarak

34.53 enlem ve 36,56 boylamları arasında bulunan Tarsus, Berdan Nehrinin Alüvyonlu

Ovasında kurulmuştur.

Şahmeran Hamamı, Kleopatra Kapısı, Onur Yazıtı, Justiniaus Köprüsü (Baç Köprüsü),

Makam-ı Şerif Camii ve Danyal Peygamber Kabri, Ulu Cami (Cami-i Nur), Tarsus Şelalesi

ve Roma Mezarları, Cumhuriyet Alanı Antik Kenti, Antik Mezar Kalıntısı, Roma Yapı

Kalıntısı,Bilal-İ Habeş Makamı ve Mescidi, Mencek Baba Türbesi, Duatepe

Türbesi,Mehmet Felah Türbesi, Kubad Paşa Medresesi, Kırkkaşık Bedesteni, Sağlıklı Köyü

Antik Yolu ve Kapısı, Çavuşlu Köyü Gözetleme Kulesi, Gülek Kalesi, Gülek Karboğazı,

Kuvayi Milliye Anıtı, Gülek Yazıtı (İskender Yazıtı), İbrahim Paşa Tabyaları (Gülek), Kızıl

Tabya, Yer Tabyaları, Armutlu Tabya, Beyaz Tabya, Sarışıh Hanı,Tarsus Şehitler Abidesi,

Çam Alan Türk Şehitliği, Eshab-I Kehf Şehitliği, Su Kemeri, Mahmut Ağa Höyüğü,

Aliefendioğlu Köyü Höyüğü, Nacarlı Köyü Höyüğü, Tepe Köyü Höyüğü, Kaklık Taşı Köyü

Nekropol Alanı ve Örenyeri, Karadiken Köyü Mezar Anıtı, Belen Köyü Nekropol Alanı ve

Örenyeri, Keşbükü Köyü Nekropol Alanı ve Örenyeri, Çevreli (Muhat Köyü Kilise

Kalıntısı), Çokak Köyü Han Kalıntısı ve Örenyeri, Nusrat Mayın Gemisi bulunmaktadır.


TOROSLAR Edit

2008 yılında ilçe teşkilatı kurulmuştur. Nüfusu 2013 yılı ADNKS sonuçlarına göre

277.658 olup, 251.838 kişi İlçe merkezinde yaşamaktadır.

İlçede Bulunan Eserler

Yumuktepe Höyüğü, Hebilli Kalesi, Gözne Kalesi, Sinap Kalesi, Çandır (Paperon)

Kalesi, Kızlar Kalesi-Manastır, Belenkeşlik Kalesi, Asar (Hisar) Kale, Gediği Kalesi Ve

Manastır, Evciler Kalesi bulunmaktadır.


YENİŞEHİR Edit

2008 yılında ilçe teşkilatı kurulmuştur. Nüfusu 2013 yılı ADNKS sonuçlarına göre

224.895 olup, 186.967 kişi İlçe merkezinde yaşamaktadır.

Ankara Kocatepe Camii'nden sonra, Cumhuriyet döneminin ikinci büyük cami Muğdat

Semti'nde bulunan Hazreti Mikdat(Muğdat) Camisidir. Cemaat yeri, Ana kubbe, son cemaat

yeri ve mahfil katından ibaret olan ve klasik Osmanlı mimarisi tarzındaki yapı, toplam Üç'er

şerefeli ve 81 metre uzunluğunda 6 adet minaresi, konferans salonu, kütüphane, aşevi, sağlık

ocağı ve diğer birimleriyle külliye özelliği taşımaktadır.

İlçede Bulunan Eserler

Hazreti Mikdat(Muğdat) Cami ve Başnalar Kalesi

bulunmaktadır.

Also on Fandom

Random Wiki